Sunday, July 22, 2007

Kanggo Nu Dumuk Di Luar Negri

Sim kuring nampi sababaraha patarosan ti baraya nu aya di luar nagreg (maksadna luar negri :-), diantawisna Inggris, Jepang, Korea sareng Amerika, ngeunaan cara ngagaleuh eBook Sangkuriang full version. Seuseueurna nyebatkeun sesah upami mayar nganggo transfer pulsa mah. Kantenan da tadina ge maksadna mung kanggo baraya nu aya di Indonesia wungkul.
 
Upami ku cara transfer antar bank tangtos teu mungkin, margi jigana bakal ageung keneh biaya transferna, tibatan jumlah artos nu dikintunkeun. Namung teu kedah hariwang, aya sababaraha cara kanggo ngungkulanana:
 
1. Mayar via MoneyBookers
 
Ieu mangrupi cara pembayaran online nu panggampilna. Aya dua cara:
  • Salira daptar heula janten member di Situs MoneyBookers (haratis). Saparantos kitu, mangga kintunkeun jumlah nu kedah dibayar di situs MoneyBookers ku jalan ngeusikeun email tata_pjl @ telkom.net, atanapi
  • Kintunkeun alamat email salira ka tata_pjl @ telkom.net, sim kuring nu baris ngintun tagihan ka alamat email salira. Salajengna, salira baris diaping ku situs MoneyBookers kanggo ngintunkeun pembayaran.
2. Mayar via e-gold
 
Upami teu acan gaduh rekening eGold, mangga daptar heula (haratis) di Situs e-Gold (nu tos gaduh mah tangtos teu kedah daptar deui). Saparantos kitu, mangga kintunkeun egold ka rekening nomor 1793488. Tangtos rekening egold salira kedah dieusian heula ku eGold. Carana, salira tiasa ngagaleuh egold ti tukang dagang egold nu ngaleuya di Internet.
 
3. Nitip
 
Salira tiasa nitip pangagaleuhkeun pulsa ka rerencangan atanapi wargi nu aya di Indonesia, sakantenan dikintunkeun ka nomer XL Bebas 0818 0936 5858.
 
Saparantos mayar ku salah sahiji cara di luhur, kintunkeun konfirmasi via email ka tata_pjl @ telkom.net, nguningakeun tanggal salira ngintunkeun pembayaran/pulsa. Password baris dikintunkeun ngalangkungan email.
 
Jumlah nu kedah dibayar kanggo ngagaleuh eBook Sangkuriang full version:
 
1. Via MoneyBookers: 1 US Dollar (sadollar)
2. Via eGold                : 1 US Dollar (sadollar)
3. Transfer Pulsa       : Rp. 10 ribu (sapuluh rebu rupia)
 
Mudah-mudahan aya mangpaatna.
 
Catetan: Icalkeun spasi samemeh sareng saparantos lambang @.
 

Tuesday, July 17, 2007

Mun Sangkuriang SMS-an

Tetela nepi ka kiwari ebook basa Sunda masih 'kacida pisan kabina-bina' samporetna, mun teu bisa disebut euweuh oge. Padahal ieu teh kacida pentingna pikeun ngarumat karya-karya lokal. Naon sababna? Geus kabuktian, tulisan dina buku konvensional gampang ruksak, mun teu dipiara enya-enya ku ahlina. Lian ti eta, najan geus dirumat sakumaha mistina, hiji mangsa pasti kana ruksakna.

Lamun ieu mah, lamun tulisan-tulisan tea dijieun ebook, najan teu dijamin bakal awet saendeng-endeng, tapi dijamin bakal jauh leuwih awet tibatan buku konvensional. Ngan pikeun ngawujudkeunana, loba pisan masalahna, diantarana bae (meureun):

1. Ebook can pati dipikawanoh, boh ku masarakat umum, boh ku para inohong
2. Wanoh, tapi teu paduli
3. Can aya niat nu daria ti urang Sunda pikeun ngamumule tulisan sangkan leuwih awet
4. Euweuh nu daek ngamodalan, sabab dihenteu-henteu oge nyieun ebook ngabutuhkeun dana, tanaga jeung kaparigelan nu teu dipiboga ku unggal jalma

Kumaha ari ketak ti pamarentah? Ah, komo eta mah, ulah diarep-arep :-)

Tibatan ngarep-ngarep aya nu ngamimitian bari jeung hararese, mending der dipigawe ku sorangan nya, bisi disebut kalahka omong. Salah sahiji buktina, kuring mindahkeun naskah carita Sangkuriang yasana R. T. A. Sunarja (euweuh taunan, tapi jigana mah ditulis dina awal abad 19), kana wangun ebook. Naskah aslina masih keneh make ejaan lama, kapaksa ditulis ulang, sangkan teu lieur nu maca.
e-Book Sangkuriang

Ebook Sangkuriang tiasa diundeur gratis di dieu. Ngan wayahna, aya sababaraha kaca diprotek, tapi nu sesana mah (lolobana) angger bisa dibaca. Sangkan bisa kabaca kabeh, kudu ngasupkeun password. Tah, jang ngagantian password, teu kudu meuli, tapi cukup ngirimkeun pulsa (XL Bebas) minimal 10 rebu rupia (leuwih ge teu nanaon) ka nomer 0818 0936 5858. Insya Allah moal matak leuleuweungan, piraning saharga soto atawa baso, itung-itung jajan budak.

Dimana geus ngirim, ulah poho ngirim SMS konfirmasi, ngabejakeun ngaran jeung tanggal ngirim pulsa. Conto: Iksan, 29 Oktober 2007. Password baris dikirim via SMS oge.

Naha mani kudu digantian, pan biasana ge sok gratis? Ih atuh itung-itung ngagantian tanaga we, buruh ngetik ulang jeung mindahkeun kana format ebook, buruh ngelas ngelis, jsb. Bosen ongkoh, gratis wae. Amunisi lah, ngarah rada sumanget. Cara mayar ku pulsa ieu kawilang cara nu rada aneh, tapi keun we lah. Nu penting mah papada ngeunah, sami-sami raos. Kitu sanes? Saneees...

Sok atuh, nu nineung kana basa Sunda, nu ngarasa urang Sunda, tibatan miceunan pulsa ka nu teu pararuguh, mending dipake ngamumule basa sorangan. Dijamin, moal hanjakal. Prung ah!

Wednesday, June 06, 2007

Software Sunda Munggaran Sa-Alam Dunya!


Kantos mendakan software nganggo basa Sunda? Sim kuring mah asana dugi ka danget ieu mah teu acan kantos kawenehan. Duka upami kirang ngorehan mah.

Upami tea mah teu acan kantos aya, jigana software Milangkala teh memang leres janten software munggaran nu basana nganggo basa Sunda. Sanaos sanes software anu 'canggih', namung aya misi anu mandiri kanggo ngalenyepan jatining hirup sareng huripna. Oge mamanawian ieu software tiasa lebet ka MURI :-)

Waktos teh kacida nyerelekna. Software Milangkala, minangka software munggaran dina basa Sunda, ngajak urang pikeun ngalenyepan waktos. Mangga geura emut-emut, naon anu kaimpleng upami salira milangkala (ulang taun)? Biasana tara ieuh kalenyepan, tos dugi ka mana urang lumaku dina enggoning nyangking pancen salaku khalifah di dunya ieu? Naon bae nu tos dipidamel ku urang dina ngamangpaatkeun sesa umur?

Ku software ieu baris katingali kumaha nyerelekna waktos, kumaha nambihanana yuswa urang dina etangan milidetik. Sabaraha sasih, sabaraha dinten, sabaraha menit, sabaraha detik, sabaraha milidetik saleresna urang parantos lumampah atanapi kumelendang di alam dunya? Software ieu, dina enas-enasna mah ngajak pikeun ngamangpaatkeun waktos kanggo nyiar bekel dunya akherat.

Milangkala oge dilengkepan ku 'alarm' (pangemut-ngemut) dina wangun 'pop-up message', sabaraha dinten deui salira dugi kana waktos milangkala. Sadayana jentre diuningakeun. Oge baris aya pangbagea otomatis kanggo salira upami kaleresan panceg dugi kana dintenan milangkala.

Cara nganggona, salira kantun ngalebetkeun data mangrupi tanggal lahir (tanggal, sasih sareng taun), pencet tombol, salajengna kantun nitenan sabaraha saleresna yuswa salira, dinten naon salira digubragkeun ka alam dunya sareng saterasna.

Lian ti eta, salira oge tiasa ngintunkeun software milangkala minangka hadiah atanapi kagegelan, kanggo ngaraketkeun tali silaturahmi sareng wargi, rerencangan kuliah, rerencangan kantor, sareng sajabina. Jenengan sareng alamat web atanapi email, oge tiasa dilebetkeun kana ieu software ngagunakeun software panambih: kalabrander. Cara nganggona oge aya dina pituduh 'AOS HEULA', gampil tur henteu matak sesah.

Software Milangkala sakumplitna tiasa diundeur (download) haratis di dieu.

Nyanggakeun, wilujeng ngaraosan software sunda munggaran sa-alam dunya!

Sunday, April 29, 2007

Nurutan Jepang

Duka kunaon, kuring mah sok teu puguh rarasaan mun ningali jelema gelut (kecuali tinju, eta mah beuki!). Enya da beda pan gelut jeung tinju mah, najan prinsipna mah sarua silih teunggeul, silih gitik. Ari dina tinju mah pararuguh aturanana, ari nu gelut mah sakainget, nu penting lawanna bisa eleh.
 
Najan gelut-gelut keneh, tinju mah diatur, sangkan akibatna bisa diminimalkeun. Malah pan nepi ka aya sakolana. Enya samodel sakola lah, najan disebutna lain sakola, tapi sasana tinju. Nu matak kaget, aya sakola nu lain sakola tinju, tapi singhoreng gebug jeung teunggeul teh geus jadi lalab sapopoe.
 
IPDN. Cek nu heureuy mah Institut Petinju Dalam Negeri. Asa ketir nenjona ge! Padahal eta teh sakola tempat ngatik calon-calon pamingpin eta teh. Atuh paingan pamingpin teh garalak nya! Galak omong, teuteunggeul sacara fisik (emut keneh basa aya menteri keur diskusi neunggeul peserta diskusi?), galak ka istri, jeung galak kana duit! Kumplit pisan...
 
Seserenteng, hahaok (jeung papaok :-)) tetela henteu identik jeung hiji seler atawa bangsa. Watek kasar, embung eleh, ngandelkeun kakuatan pisik bisa aya di mana wae, di seler mana wae. Buktina urang Indonesia nu majar someah hade ka semah, mun ditengetan mah bet asa teu katembong. Teu di cacah teu di menak eta teh. Nya tungtungna mah mun ngarasa dipikasieun tur aya kasempetan, tuluyna teh kana rarampid. Mangpang-meungpeung, meungpeung dipikasieun!
 
Tuh tingali pejabat nu ngarewodan duit ra'yat. Areuweuh kaera pan. Dina kapanggihna, cukup we ku alangah-elengeh. Lunas ku sakitu! Atawa, dina kelas handapna, tempo we preman nu sok malak. Pan kana banda batur teh jiga kana barang sorangan. Teu kaop resep, cokot! Jadi euweuh bedana antara pejabat jeung preman teh! Sarua!
 
Pun biang jenatna sering ngadongeng, jaman penjajahan mah tentara Jepang anu kacida dipikasieun teh. Garalak, hahaok, jeung babari teuteunggeul. Padahal urang Jepang harita mah awakna paretekel, pendek, teu jiga urang Jepang jaman ayeuna.
 
Ku sabab dipikasieun, nya kitu jadi ngagalaksak kana sagala. Harta banda urang lembur nu kasaba ku tentara Jepang mah pasti ledis, beak beresih. Nepi ka bedog buntung, peso butut, lain omong bohong, dirampid, duka jang naon. Malah pan wanoja mah ulah we katenjoeun ku tentara Jepang teh. Soalna mun kalandep, pasti moal bisa baha, kudu daek jadi korban panadah birahi maranehanana. Pan kadieunakeun mindeng kabejakeun, para jugun ianfu alias para wanita korban tentara Jepang menta parurugi sabab baheula geus digadabah tur dirurujit ku tentara Jepang.
 
Kahayang teh cing atuh nya kajadian baheula teh sing dijieun eunteung. Najan teu ngalaman sorangan, pan urang ge pasti ceuceub ka jelema nu haok hamprong, bari jeung ceceremed sagala dirampid. Ari taeun, ieu mah kalahka ditarurutan ku urang. Galakna, rarampidna, kabeh ditiron. Na rek karumaha cenah ieu teh?
 
Padahal yakin, sarerea ge pasti keuheul ka jalma nu ngabogaan pasipatan saperti kitu. Malah sual bangsa Jepang baheula sagala dirampid mah pan aya laguna sagala:
 
Pacul butut parang butut jaman Jepang
Bedog rompang peso buntung di pengkolan
Meuli pecel diladangan ku parawan
Etana antung-antungan
 
Matakna, cing atuh geura calageurrr.. geura sing harideng, ulah kalakuan teh kawas nu garelo. Diduakeun sing arenggal damang. Bisi ieu mah, bisi, mun kateterusan jiga kieu, engke etana antung-antungan.
 
Iiiiyyyyyy....

Wednesday, March 14, 2007

Tipi

Geus aya kana dua taunna tipi di juru kamar kuring teu hurung. Tipi berwarna, merek Philips, ukuran opatwelas inci. Nyempod we euweuh gawe tah tipi teh. Padahal dibeuli teh pan rek diarah gawena, sina nembongkeun sagala kajadian di alam dunya ka kuring, nu ngageugeuh di ieu kamar. Ari ieu kalahka ngadon campego we na luhur meja,  teu daya teu upaya.
 
Teu dileuleungit, keur can ruksak mah manehna - enya tipi tea - kungsi jadi primadonna pangeusi imah. Sarerea sok parebut hayang ngalalajoan manehna. Komo keur anyar keneh mah. Teu sirikna dipeleter sapopoe sapeupeuting, dilalajoan ku jelema nu beda-beda. Pilem, sinetron, kuis, acara musik, ceramah, bobodoran, bewara (berita) jeung sajabana, gumantung kana karesep jelema nu ngalalajoanana.
 
Acara-acara musik, pilem-pilem barat, biasana hancengan kuring jeung pun alo nu lalaki. Bewara, eta mah sarerea sok lalajo. Sinetron, ieu maha kasedep pun lanceuk nu kadua, awewe. Ari kana kuis jeung bobodoran mah ampir kabeh pangeusi imah resep. Ceramah biasana jatah pun biang, unggal subuh tara kalangkung.
 
Samemehna kungsi boga tipi hideung bodas (B/W), jaman pun bapa jumeneng keneh. Pun bapa mah karesepna tilu rupi: berita, maen bal jeung badminton. Nu tilu ieu mah pun bapa pasti nongton. Harita stasiun tipi kakara aya hiji-hijina, TVRI. Basa ganti kunu Philips tea, pun bapa tos ngantunkeun.
 
Kira-kira dua taun ka tukang, pun lanceuk nu lalaki ujug-ujug ngirim tipi anyar, leuwih gede tinu ti heula. Basana teh ngakayakeun pun biang anu tos sepuh. Karunya cenah, taun-taun nongton tipi sagede ceuhil. Nya ti harita tipi nu leutik hijrah ka kamar kuring. Tumaninah, bisa lalajo sakahayang, teu parebut jeung batur. Najan kitu, angger we kuring ge mindeng lalajo di ruang tengah, ngariung jeung batur. Komo palebah acara bobodoran mah, mending keneh lalajo babarengan, ngarah bisa seuri ngeunah. Lalajo sorangan mah 'garing'!
 
Ngan ma'lum barabg geus kolot, tipi nu di kamar kuring mimiti sok ngadat. Kadang-kadang hurung, kadang-kadang henteu. Tungtungna nepi ka pareumna pisan, teu bisa disetel. Tungtungna ngajugrug we aya kana dua taunna. Kungsi rek dibenerkeun, nitah tukang serpis ka imah. Ditalatahkeun sababaraha kali teu datang bae. Keuheul tah, padahal da rek dibayar ieuh atuh. Geus lila ti harita kungsi datang, nanyakeun. Euweuh geus dipiceun, cekeng teh. Padahal mah aya, ngan kuringna kaburu keuheul.
 
Teu ngahaja, sababaraha poe ka tukang kuring ngobrol jeung nu sok babantu di imah. Aya tukang serpis tipi anyar cenah, baheulana sok usaha di kota. Teu olo-olo nu ieu mah, tadi datang ka imah, nyokot tipi buhun benerkeuneun. Tibatan meuli nu anyar, mending ngahadean si buhun, sugan aya keneh hadeaneunana.
 
Ayeuna kuring keur nungguan. Hayang lalajo deui si buhun di kamar sorangan. 
 

Monday, March 05, 2007

Persib Nu Aing!

Duka ku naon, kuring mah teu pati resep ka nu ngaran-ngaran olahraga. Rek mengbal, rek poli, rek badminton, atawa naon bae seupaning olah raga, asa tara kabita. Apal kuring oge, ieu teh kurang merenah, sabab pan cenah olah raga teh penting. Tapi dalah dikumaha, ari teu resep?

Ngan disebut geuleuh oge henteu deuih. Biasa we, lempeng, teu geuleuh teu deudeuh. Nu matak di sakola ge peunteun olahraga mah tara jauh ti genep. Eta ge geus loga merena jigana mah. Paling banter peunteun tujuh. Teorina we eta teh, da praktekna mah ngan ukur bisa jogging jeung sapintrong (skipping). Eta teh geus alus milik. Teu ngarti kuring ge. Padahal jenatna pun bapa mah karesepna teh mengbal jeung badminton. Eta nu teu nurun ka kuring teh.

Mun pareng batur rame tur paciweuh lalajo Piala Dunya, enya mengbal, kuring mah tara ngahajakeun lalajo. Dina lalajona ge loba pungak-pinguk teu nyaho ngaran-ngaran pamaenna. Sakapeung sok heran nempo batur meh nepi ka ditalar tah ngaran-ngaran pamaen teh. Kuirng mah nu apal teh ngan Maradonna. Ka dieunakeun, nu nyaho teh Ronaldo. Eta oge pedah we gampang nyirianana, waosna rada ka hareup, jeung buukna make kukuncungan di hareup, jiga si Tolol dina komik Djair.

Tapi sanajan kitu, tetela rasa nasionalisme kuring teh jigana gede oge. Mun sakalieun Indonesia (PSSI) maen mah, sok aya kereteg hayang lalajo, bari jeung ukur tina tipi oge. Atawa lalajo piala Thomas, All England jsb (badminton), eta mah sok maksakeun.

Hiji deui nu sok maksakeun lalajo teh. Persib. Mimiti nyaho teh keur jaman Robby Darwis, Adjat Sudradjat, Sobur (kiper asana mah nya?), jeung nu saangkatan harita. Enya keur jaman aya keneh kompetisi Perserikatan. Persib mah musuh kabuyutanana teh jeung PSMS Medan. Tuh, nyahoan pan?

Jigana bae keur kuring mah, lalajo mengbal teh gede pakuat-pakaitna jeung rasa kadaerahan atawa nasionalisme. Mun nu maenna Persib atawa PSSI (nu sok elehan bae), kakara sok hayang lalajo. Hayang milu surak mun pamaen 'urang' ngasupkeun. Pipilueun keuheul mun pamaen 'urang' dicurangan batur atawa dilicikan ku wasit. Ari nu maenna deungeun-deungeun mah, ah na asana teh make jeung kudu pipilueun cape ngabobotohan? Jiga nu lalajo mengbal Jerman jeung Perancis upamana, naha bet urang nu kudu pipilueun pasea? Wawuh ge henteu. Euweuh gawe!

Kadieunakeun, kompetisi perserikatan dieuweuhkeun. Pamaen oge kaci ngebon ti lembur batur, malah ti nagri deungeun. Ieu teh cenah salah sahiji cara pikeun ningkatkeun ajen pamaen lokal, sangkan kabawa alus. Pokona teorina teh kitu. Teuing tah praktekna. Naha enya gara-gara eta jadi leuwih alus atawa angger bae, tong nanya ka kuring urusan nu kitu mah. Sidik teu ngarti..

Ngan kadang-kadang sok waas we mun inget ka baheula. Lalajo Persib teh keur kuring sarua jeung ngalalajoan urang Sunda, urang Jawa Barat. Beungeutna oge beungeut-beungeut lokal. Ari ayeuna, pamaenna teh rupa-rupa pisan, ti mimiti nu hideung meles (camani), nu coklat, nu rada wiang-wiang, nepi ka nu bodas pisan. Kabeh aya. Ti mimiti produk lokal, nepi ka luar negeri aya. Memang teu nanaon eta ge, ngan keur kuring mah kadang-kadang asa leungiteun suasana nu kungsi kaalaman baheula.

Tapi ah keun bae ketang. Nu penting mah Persib hirup keneh, jeung tong elehan bae, najan alamna geus beda ge. Jeung da teu anti pamaen asing kuring ge. Buktina basa jaman Bandung Raya ngalalakon, kuring ge nepi ka kungsi dipoto jeung Dejan Glusevic, pamaen asing urang Montenegro (mun teu salah) :-)

Basa Persib maen ngalawan Pelita Tangerang, kuring oge lalajo, najan ukur dina tipi. Kayungyun ku Barkouwi, palebah ngasupkeun kana gul lawan, henteu terus lumpat bari ngacungkeun dua ramo (victory lap) sakumaha ilaharna. Ieu mah kalahka ngarengkenek..jaipongan! Heh..heh..sae..sae eta teh Jang. Komo mun sakalian bari ngahaleuang lagu Sunda mah, tangtu matak leuwih kayungyun. Matakna, engke mah diajar basa Sunda geura, Jang Owi (nenehna tina Barkouwi, ngarang sorangan we iru mah). Pan engkena bisa jiga Robby Darwis, ngagorowok, "Halik ku aing!!".

Friday, March 02, 2007

Asam Urat

Emh! Kieu ari geus kolot nya.. Sagala karasa. Nyareri awak, carangkeul, lieur, jeung sajabana asa mindeng pisan umanjang. Cacak can aki-aki ieu teh rarasaan mah.
 
Bareto mah sok kadang-kadang maido mun kolot aya kanyeri teh. Disangka teh ogoan we, ngarah dipencetan, ngarah diusapan. Singhoreng teh da memang enyaan nyeri meureun, lain akon-akon. Jeung datangna teh tara pipilih deuih. Teu rek cacah, teu rek menak, ari ngaran-ngaran geus kolot mah, nya kudu we ngarandapan.
 
Kituna mah tong boro-boro jelema ketang, mobil atawa motor ge pan beuki kolot umurna teh lain beuki jagjag, tapi kalah beuki ririwit. Eta mah geus hukum alam. Jadi nu ayeuna keur ngalaman bagja dipaparin sehat, dipaparin jagjag belejag, omat sing bisa ngamangpaatkeunana. Meungpeung keur sehat, meungpeung keur jagjag, asa euweuh salahna mun ngalobakeun amal teh. Pan cenah ganjaranana oge leuwih gede, saimbang jeung kakuatan nu digunakeunana.
 
Sok inget kana ceramahna almarhum Pa Gozali. Saur anjeunna, solatna budak ngora anu ngan ukur lekum-lekum gajleng sabab rek lalajo dangdut, bisa wae ganjaranana leuwih gede batan aki-aki nu ngadekul sholat 2 jam ku sabab geus euweuh gogoda hayang itu hayang ieu. Saur anjeunna keneh, nu matak budak ngora meunang ganjaran gede teh ku sabab sanajan napsuna gede keneh kana kadunyaan, tapi maksakeun, mereketkeun ngalakonan sholat. Hartina sanajan hatena geus kumejot hayang lalajo dangdut, tapi inget keneh kana ngalakukeun parentah Gusti.
 
Tah tekadna mereketkeun karep eta pisan nu jigana bae meungang ganjaran teh. Pan cenah perang nu panggede-gedena teh nyaeta merangan hawa napsu nu aya dina diri urang. Ari aki-aki tea, da puguh memang geus boro-boro hayang lalajo dangdut atuh. Kaanginan saeutik ge pan salesmana nepi ka tujuh taun. Jadi dina lebah dinya mah, perjuanganana nu teu pati kapeunteun teh. Tapi tangtu bae lain hartina aki-aki ulah sholat khusyu. Ngan nu pasti mah, mun budak ngora nu gede keneh napsu jeung kahayang tapi bisa sholat khusyu jiga aki-aki tea, wah, eta mah Te O Pe Be Ge Te. Top banget cenah, cek alo kuring mah.
 
Dua minggu kamari kuring kasiksa ku asam urat, nepi ka teu bisa leumpang-leumpang acan. Leumpang teh sasat digusur sabab suku kacida nyerina, jaba bareuh jeung teu bisa ditilepkeun. Teu ka dokter, hoream jeung mahal. Meuli jamu, alhamdulillah teu sakara-kara. Bisa sholat sakumaha mistina, henteu saukur unggak unggeuk jiga basa keur karasa asam urat. Ngan cenah kudu loba nginum ciherang jeung kudu rajin olah raga. Puguh eta pisan nu hoream teh. Tapi dalah dikumaha, pan hayang cageur. Jadi, teu meunang baha.
 
Sok emut kana kasauran jenatna pun biang. "Ari dipapatahan teh kudu ngadenge," saurna. "Engke oge karasa geura mun geus kolot mah, sagala nu dipapatahkeun ku indung bapa teh memang bener. Nu matak ari jadi jelema mah dipahing pisan, teu meunang adigung, ieu aing uyah kidul. Sakumaha gagahna, sakumaha gandangna ge, digilekkeun we ku Gusti teh sina bisul dina palangkakan upamana, moal manggapulia. Bobor karahayuan."
 
Tetala, kolot mah tara saomong-omongna.